
هوش تجاری شرکت بیمه در بهبود تجربه مشتری
توسعه پویا؛ ماهیت رقابت در شرایط جاری صنعت بیمه کشور از قیمتگذاری و تنوع محصولات به کیفیت تعاملات با بیمهگذاران منتقل شده است. بیمهگران در گذشته اغلب بر ارزیابی ریسک و مدیریت خسارت تمرکز داشتند، اما گسترش مجاری هوشمند و برخط، افزایش دانش بیمهای مشتریان و رشد حجم رفتاردادهها موجب شده که کیفیت تجربه مشتری به یکی از عوامل تعیینکننده در بقای شرکت تبدیل شود.
هوش تجاری علاوه بر سامانه گزارشگیری مدیریتی، به سازوکار کشف الگوهای پنهان رفتار بیمهگذاران، پیشبینی نیازهای آتی آنان و بازآفرینی فرآیندهای ارتباطی تبدیل شده است. پژوهش چن، چیانگ و استوری در نشریه MIS Quarterly تایید میکند که تکامل هوش تجاری با گسترش ظرفیت دادهکاوی گسترده، امکان استخراج دانش عملیاتی از انبوه دادههای سازمانی را فراهم ساخته و کیفیت تصمیمگیری را بهصورت معناداری ارتقا داده است.
تجربه مشتری در صنعت بیمه واجد ویژگی خاصی است که آن را از بسیاری از صنایع خدماتی متمایز میکند. مشتری اغلب تا زمان وقوع حادثه یا مطالبه خسارت، تماس محدودی با شرکت بیمهگر دارد. لذا ادراک وی از کیفیت خدمات در لحظات حساس و بحرانی شکل میگیرد. اگر بیمهگر نتواند در نقاط تماس، سرعت، دقت و شفافیت لازم را ارائه کند، احتمال گسست رابطه افزایش مییابد.
هوش تجاری از طریق یکپارچهسازی دادهها (Data Integration) امکان گردآوری اطلاعات پراکنده مشتری از مجاری مختلف را فراهم کرده و تصویر جامعی از تاریخچه تعاملات او به دست میدهد. فلذا تصمیمگیران شرکت به جای اتکا به برداشتهای کلی، بر مبنای شناخت دقیق رفتار مشتری اقدام میکنند. از آن سو اهمیت هوش تجاری هنگامی آشکارتر میشود که مساله وفاداری مشتری مورد توجه قرار گیرد. وفاداری در صنعت بیمه علاوه بر تمدید قرارداد شامل تمایل به حفظ رابطه بلندمدت، خرید پوششهای جدید و توصیه شرکت به دیگران نیز میشود.
آنچه در بازاریابی خدمات آشکار است اینست که هزینه جذب مشتری جدید بهمراتب بیشتر از هزینه نگهداری مشتریان موجود است. فلذا بیمه گران تلاش میکنند پیش از آنکه نارضایتی به خروج مشتری منجر شود، نشانههای آن را شناسایی کنند که تحلیل پیشبین (Predictive Analytics) به یکی از ابزارهای موثر هوش تجاری تبدیل میشود. الگوریتمهای تحلیلی با بررسی الگوهای رفتاری گذشته نگر، احتمال ریزش مشتری را برآورد کرده و امکان مداخله زودهنگام را فراهم میسازند که موجب انتقال مدیریت ارتباط با مشتری از حالت واکنشی به وضعیت پیشنگر خواهدشد.
نیز باید توجه داشت که ابعاد شناختی وفاداری ارتباط عمیقی با کیفیت داده کاوی دارد. بیمهگذاران انتظار دارند سازمان از سابقه تعاملات آنان آگاهی داشته و خدمات متناسب با شرایط فردی ارائه دهد. استفاده از بخشبندی مشتریان (Customer Segmentation) این امکان را فراهم میسازد که گروههای مختلف مشتریان بر پایه ویژگیهای رفتاری، جمعیتشناختی و مالی از یکدیگر تفکیک شده که پیامد آن طراحی پیشنهادات اختصاصی، تعیین مسیر و ابزار ارتباطی مناسب و تنظیم برنامههای نگهداشت متناسب با هر گروه است. اگر مشتری احساس کند شرکت بیمه گر نیازهای وی را بهدرستی درک کرده است، پیوند روانشناختی میان دو طرف تقویت شده و احتمال مهاجرت به رقبا کاهش مییابد.
کارکرد دیگر هوش تجاری در صنعت بیمه به مدیریت ارتباط با مشتری (CRM) مربوط میشود. شرکتهای بیمه گر دادههای مربوط به فروش، صدور بیمهنامه، خسارت و پشتیبانی در سامانههای جداگانه ذخیره کرده که پراکندگی داده مانع شکلگیری شناخت دقیق از مشتری است. هوش تجاری با ایجاد انبارههای داده و سازوکارهای تحلیلی، ارتباط بین منابع اطلاعاتی مذکور را برقرار کرده و حاصل آن کاهش اصطکاک سازمانی و افزایش انسجام خدمات است. هنگامی که مشتری برای پیگیری خسارت یا تمدید بیمهنامه مراجعه میکند، بیمه گر به اطلاعات کامل و یکپارچه دسترسی داشته و کیفیت پاسخگویی ارتقا مییابد.
همچنین نکته دیگری که جایگاه مهمی در ارتقای تجربه مشتری یافته کاوش احساسات مشتریان است. گسترش شبکههای اجتماعی و مجاری برخط حجم گستردهای از دادههای متنی تولید کرده که حاوی نشانههای ارزشمند از رضایت یا نارضایتی مشتریان بوده و بهرهگیری از احساس کاوی (Sentiment Analysis) امکان استخراج نشانههای فوق را فراهم میسازد. شرکت های بیمه گر از طریق پایش مستمر بازخوردهای مشتریان میتوانند نقاط ضعف خدمات را پیش از تبدیل به بحران شناسایی کنند چرا که بخش اعظم آسیبهای اعتباری شرکتهای بیمه گر از مسیر نارضایتیهای انباشته و بیپاسخ شکل میگیرد.
نکته دیگری که باید بدان توجه شود اینست که فناوری، زیرساخت تولید بینش است اما ارزش واقعی زمانی خلق میشود که یافتههای تحلیلی وارد فرآیندهای تصمیمگیری شوند. برخی شرکتهای بیمه گر سرمایهگذاری سنگینی در سامانههای دادهمحور انجام داده اما نتوانستهاند از ظرفیت آنها به کفایت بهرهبرداری کنند. در آن سو سازمانهایی که پشتیبانی تصمیم (Decision Support) را با فرآیندهای اجرایی پیوند داده توانستهاند کیفیت خدمات، سرعت پاسخگویی و نرخ نگهداشت مشتریان را ارتقا دهند. پژوهش های انجام شده در زمینه هوش تجاری نیز بر آن صحه گذاشته که مزیت رقابتی پایدار از ترکیب داده، تحلیل و قابلیت سازمانی حاصل میشود و حاصل فناوری بهتنهایی نیست.
باید گفت مسیر آینده صنعت بیمه به سوی زیست بومی حرکت خواهدکرد که در آن مرز میان ارائه خدمت، داده کاوی و مدیریت تجربه مشتری به تدریج از میان میرود. توسعه هوش مصنوعی، اینترنت اشیا و سامانههای کاوش آنی موجب خواهد شد بیمه گران بتوانند رفتار مشتری را در لحظه رصد کرده و خدمات شخصیسازیشده ارائه دهند. لذا مزیت رقابتی توانایی تبدیل داده به شناخت و شناخت به تجربه مطلوب بوده و عامل اصلی تمایز خواهد بود. از این رو هوش تجاری را باید از مهمترین پیشرانهای تحول صنعت بیمه دانست که کیفیت تجربه مشتری را ارتقا، اعتماد را تقویت و زمینه تداوم وفاداری در بازارهای رقابتی را فراهم میآورد.
لینک کوتاه: